Scenarioberekeningen laten zien dat dergelijke reducties in de transportsector alleen haalbaar zijn als alles op alles wordt gezet. Daarvoor is inzet vereist van alle beschikbare technische en niet-technische reductieopties. En streng beleid dat zowel inzet op aanbodgerichte maatregelen (normen) als op vraaggerichte maatregelen (bijv. een CO2-prijs of een cap & trade systeem). Op korte termijn moet worden gestart met het in gang zetten van de benodigde transities.

Deze conclusie staat in het eindrapport van het project 'EU Transport GHG: Routes to 2050?' dat in juni 2010 door TNO, in samenwerking met AEA (UK), CE-Delft (NL), ISIS (IT) en Milieu (BE), is afgerond. Dit project, uitgevoerd in opdracht van de Europese Commissie (DG Environment, tegenwoordig DG-CLIMA), heeft de mogelijkheden verkend voor drastische reductie van de CO2-emissies van verkeer en vervoer in Europa in de periode tot 2050. Daarbij ging het enerzijds om de technische en niet-technische opties die op middellange en lange termijn beschikbaar zijn, en anderzijds om de beleidsinstrumenten waarmee de implementatie van deze opties bevorderd kan worden.

Over verschillende deelaspecten van de uitdaging zijn papers geschreven die in stakeholder consultation meetings zijn besproken met belanghebbende partijen uit de industrie en de vervoerssector en met NGOs en beleidsmakers. Ook is een scenariotool ontwikkeld om het potentieel voor CO2-reductie te verkennen, rekening houdend met o.a. de samenstelling van het voertuigpark, realistische vervangingstempo’s en beperkingen in de beschikbaarheid van energiedragers. TNO heeft een verkenning van voertuigtechnische reductieopties uitgevoerd, meegewerkt aan een paper over infrastructuur en ruimtelijke ordening en was hoofdauteur van een paper over regulerende beleidsinstrumenten (zoals CO2-normen voor voertuigen).