Tijdmakers in beeld: Hoe stagiair Brad Mudgway van Nieuw-Zeeland naar innovatie bij TNO kwam

Brad Mudgway’s reis van Rotorua, Nieuw-Zeeland, naar het hart van Nederlandse innovatie is allesbehalve gewoon. Als masterstudent in hernieuwbare energiesystemen en nu stagiair bij TNO, is Brad’s verhaal er één van nieuwsgierigheid, doorzettingsvermogen en de drang om echt impact te maken in de energietransitie. Hij is gedreven om energie- en watertoegang en -zekerheid voor mensen te verbeteren.

Van Nieuw-Zeeland naar Nederland: een weloverwogen sprong

Brad’s beslissing om naar de andere kant van de wereld te verhuizen, was geen impulsieve keuze. “Ik heb een multi-criteria-analyse gedaan van alle universiteiten die ik interessant vond,” legt hij uit. “Ik maakte een lijst van ongeveer 25 uni’s, voornamelijk in Europa, en woog betaalbaarheid, aantrekkelijkheid en geschiktheid voor uitwisseling af.” Het resultaat? De Technische Universiteit Eindhoven kwam als beste uit de bus, gevolgd door Leeds en Groningen.

Voor Brad bood Nederland meer dan alleen een academische kans. “Er is een cultuur van innovatie. Mensen willen écht grenzen verleggen, niet alleen erover praten. En dat trok mij aan. Natuurlijk, de Nederlandse communicatie is direct, maar zelf ben ik ben ook zo, dus ik vind dat juist verfrissend.”

Stage lopen: drijvende zonnepanelen en impact in de praktijk

Brad begon eerst bij het energiemanagementteam van Team Polar. Dit team, bestaande uit studenten van de TU Eindhoven, heeft als doel de veiligheid en duurzaamheid van Antarctisch onderzoek te ondersteunen, terwijl betrouwbaarheid, robuustheid en veerkracht van levenskritische energiesystemen behouden blijven. Het team ontwikkelde twee prototypes van autonome voertuigen die op zonnepanelen werken.

TNO ondersteunt de studenten door kennis en faciliteiten te delen. “Wat mij hier motiveerde? Als we kunnen aantonen dat zonnepanelen werken op het koudste, winderigste en droogste continent op aarde, dan kan het overal werken.”

Na zijn tijd bij Team Polar begon Brad als stagiair bij TNO aan het SuRE-project (Sustainable, Reliable, and Efficient Floating PV Power Plants). Zijn focus? Drijvende zonnepanelen ook wel Floating Photo-Voltaics (FPV), of zoals Brad ze noemt: “Floto-Voltaics”, een technologie die helpt het probleem van landtekort en energievraag op te lossen.

“Wat ik geweldig vind aan TNO is hoe praktisch het is. We schrijven niet alleen rapporten over theoretische scenario’s; we staan op locatie, installeren sensoren, verzamelen echte data en werken samen met commerciële partners. Het gaat om het samenbrengen van onderzoek, overheid en industrie om de energierevolutie te versnellen.”

Brad’s werk omvat het opschalen van drijvende zonne-energie van één megawatt naar vijf en uiteindelijk vijftig. Hij vergelijkt de prestaties in de praktijk met modelvoorspellingen en pakt uitdagingen aan zoals biofouling, de ophoping van levende organismen op zonnepanelen die de efficiëntie kunnen beïnvloeden. “Modellen kunnen niet alles voorspellen. We willen de echte risico’s kennen en het vertrouwen in prestaties op lange termijn vergroten.”

Levenslessen: wonen in een auto met uitzicht op zee

Brad’s reis was niet eenvoudig. Pas enkele jaren geleden werd bij hem ADHD en autisme vastgesteld, waardoor hij moeite had met motivatie en het passen in traditionele onderwijssystemen. “Ik ben intrinsiek gemotiveerd. De beloning prikkelt me niet; het is nieuwsgierigheid dat mij drijft. Ik ben gestopt met proberen in een hokje te passen en ben gaan volgen wat mij interesseerde.”

Brad’s toewijding aan zijn doelen leidde hem langs onconventionele paden, waaronder wonen in zijn auto als student. “Ik kreeg een kans om hands on mee te werken aan een community project die ik moest aannemen. Maar geld voor een appartement had ik niet. Dus ik maakte een bed, parkeerde bij het strand en realiseerde me dat ik een leven leidde waar sommige mensen decennia voor werken.”

Deze mindset bracht hem bij het studententeam Team Polar, dat hij omschrijft als ‘sandbox’, een plek waar je vrij kunt experimenteren en leren. “Ik heb mezelf material science in een maand aangeleerd, gewoon omdat ik dat wilde. Dat kan niet altijd in de private sector.”

Brad’s advies aan andere studenten? “Volg je nieuwsgierigheid. Motivatie vind je niet; je creëert het door te doen wat je écht interesseert. Voor mij ging het nooit om een negen-tot-vijf baan of geld verdienen. Tijd is de valuta van het leven, en ik wilde de mijne besteden aan iets zinvols.”

Vooruitkijken: innovatie, onderwijs, maar vooral verschil maken

Brad’s toekomst ziet er rooskleurig uit, met hoop om van stagiair door te groeien naar een fulltime rol bij TNO. Of misschien een PhD te doen gericht op het vernieuwen van ingenieursopleidingen. “Ik wil betrokken zijn bij het onderwijs, maar wel als iemand die zelf eerst mooie dingen heeft bereikt. Ik denk dat dat een beter rolmodel is.”

Hij is gepassioneerd over werken in multidisciplinaire en multiculturele omgevingen, geïnspireerd door zijn ervaringen met vrijwilligerswerk en reizen. “Ik verbind me met mensen op menselijk niveau en probeer mijn teamgenoten daarbij te ondersteunen, niet alleen technisch.”

Brad’s verhaal is een bewijs van de kracht van nieuwsgierigheid, veerkracht en bereidheid om risico’s te nemen. Voor studenten die een toekomst bij TNO overwegen, is zijn advies duidelijk:

“Wees niet bang om het onconventionele pad te volgen. Innovatie gebeurt wanneer je buiten je comfortzone stapt en jaagt op wat je écht interesseert.”