Reparatie als onderdeel van de ‘Urban Mine’

Verlenging levensduur

Onderzoek van TNO en NVCE laat zien dat reparatie en revisie de levensduur van producten aanzienlijk verlengen, soms met meerdere jaren. Dat betekent minder nieuwe apparaten, minder afval en vooral: minder vraag naar primaire grondstoffen.

Voor grondstoffen als lithium, kobalt, nikkel en zeldzame metalen is dat cruciaal. Deze materialen zijn schaars, geopolitiek gevoelig en onmisbaar voor de energietransitie.

Nieuwe wetgeving maakt reparatie structureel

Met Richtlijn (EU) 2024/1799 wordt reparatie wettelijk verankerd. Lidstaten moeten deze richtlijn uiterlijk 31 juli 2026 implementeren. Voor producenten en ketenpartners betekent dit een structurele verandering: reparatie wordt de voorkeursoptie en fabrikanten krijgen expliciete verplichtingen om producten repareerbaar te houden (zoals beschikbaarheid van relevante informatie en reserveonderdelen).

Deze wetgeving staat niet op zichzelf. Zij sluit aan op de Ecodesign for Sustainable Products Regulation (ESPR), die eisen stelt aan ontwerp, repareerbaarheid en informatievoorziening via onder andere Digitale Product Paspoorten. Samen leggen deze regels de basis voor een economie waarin producten langer in omloop blijven én beter traceerbaar zijn.

Dat vraagt om een systeemaanpak

Tot nu toe werd reparatie vooral benaderd als een keuze van de consument. En het blijkt dat het ook voor veel producten goedkoper is. Maar de nieuwe realiteit vraagt om het hele systeem te bezien en waar nodig te herzien.

De boodschap is namelijk helder: wie reparatie slim integreert in ontwerp, beleid en ketens, vergroot de waarde van de ‘Urban Mine’ en verkleint de afhankelijkheid van primaire grondstoffen. Zo wordt reparatie geen losstaande maatregel, maar draagt het ook bij aan een robuuste circulaire CRM‑strategie. Want de inzet op meer reparatie heeft directe gevolgen voor het volume van CRM's die we nodig hebben en waar we die het beste kunnen inzetten.

Verbinding tussen industrie en beleid

Dit vraagt om samenwerking tussen fabrikanten, recyclers, beleidsmakers en kennispartners. Niet alleen om te voldoen aan wetgeving, maar om nieuwe kansen te creëren in een circulaire, grondstofzekere economie.

Vanuit haar expertise in grondstofstromen, circulariteit en de ‘Urban Mine’ brengt TNO samenhang aan tussen ontwerp, gebruiksfase en end‑of‑life. Daarbij ligt de focus op:

• inzicht in productlevensduur en materiaalstromen en hun effect op kritieke grondstoffen,
• ontwerpkeuzes die levensduurverlenging en hoogwaardige recycling ondersteunen,
• de ontwikkeling en doorrekening van businessmodellen rond hergebruik en ‘Urban Mining’,
• beleids- en financiële randvoorwaarden die langer gebruik stimuleren.

Zo wordt productlevensduur een strategische hefboom om de afhankelijkheid van kritieke grondstoffen te verminderen.