
Ontcijferd: zonder netcongestie kan 75% van het Nederlandse vrachtwagenpark in 2040 elektrisch zijn
Elektrische vrachtwagens worden voor steeds meer logistieke bedrijven een aantrekkelijk alternatief voor diesel. Nieuw onderzoek van TNO laat zien dat zonder netcongestie 75% van het Nederlandse vrachtwagenpark in 2040 elektrisch zou kunnen zijn. Wanneer bedrijven hun bestaande elektriciteitscontract niet kunnen uitbreiden, blijft dat steken op 20%. Waar komt dat enorme verschil vandaan? En belangrijker: wat kunnen we eraan doen? TNO-expert Maarten Verbeek ontcijfert de getallen.
Scenario’s ontwikkeling van Nederlandse vrachtwagenpark tot 2040
Elektrische vrachtwagens worden vanuit kosten en inzetbaarheid steeds interessanter. Maar een elektrische vrachtwagen heeft stroom nodig. En juist daar ontstaat een steeds grotere bottleneck.
In opdracht van PBL onderzocht (pdf) TNO verschillende scenario’s voor de ontwikkeling van het Nederlandse vrachtwagenpark tot 2040. Daarbij is niet alleen gekeken naar kosten en actieradius, maar ook naar de hoeveelheid elektriciteit die op de standplaats van een vrachtwagen daadwerkelijk beschikbaar is.
Het verschil is groot. Wanneer de keuze voor een elektrische vrachtwagen alleen wordt bepaald door kosten en actieradius, zou in 2040 ongeveer driekwart van het Nederlandse vrachtwagenpark elektrisch kunnen zijn.
Maar wanneer logistieke bedrijven door netcongestie hun elektriciteitscontract niet kunnen uitbreiden en dus moeten werken met de vrije capaciteit binnen hun huidige contract, daalt dat theoretische aandeel naar slechts 20%.
Dat betekent dat niet de beschikbaarheid of aantrekkelijkheid van de elektrische vrachtwagen, maar de mogelijkheid om hem op te laden bepalend kan worden voor het tempo van de transitie.

"Netcongestie is een lokaal probleem. Daardoor kan het ene bedrijf de transitie naar elektrische vrachtwagens wel maken, terwijl een nabijgelegen logistiek bedrijf met een vergelijkbaar profiel dat niet kan. Zo kan netcongestie tot marktverstoring leiden."
Extra elektriciteitsvraag
Nederland elektrificeert in hoog tempo. Bedrijven, woningen, mobiliteit en industrie vragen allemaal meer elektriciteit. Tegelijkertijd kost het tijd om het elektriciteitsnet uit te breiden.
Juist voor logistieke bedrijven kan dat een probleem zijn. De komst van meerdere elektrische vrachtwagens naar een depot zorgt voor een aanzienlijke extra elektriciteitsvraag.
Echter, de netaansluiting en het energiecontract van logistieke bedrijven zijn helemaal niet uitgelegd op deze vraag. Daardoor kunnen de bestaande aansluitingen en elektriciteitscontracten daar geen ruimte voor bieden en kan een ondernemer niet zomaar extra laadpunten aansluiten en voertuigen elektrificeren.
Bovendien verschilt de beschikbare netcapaciteit per locatie. Twee vergelijkbare logistieke bedrijven in dezelfde regio kunnen daardoor met heel verschillende mogelijkheden te maken krijgen. Dat maakt netcongestie niet alleen een technisch probleem, maar ook een economisch vraagstuk.
Elektrische kilometers
Goederenvervoer moet de komende decennia sterk verduurzamen. Elektrificatie van vrachtwagens kan daarbij een belangrijke bijdrage leveren. Het probleem is dat netcongestie juist de vrachtwagens kan raken waarbij elektrificatie veel klimaatwinst oplevert: voertuigen die veel kilometers maken.
Deze vrachtwagens hebben een hoge energievraag. Daardoor is voldoende laadcapaciteit op hun standplaats extra belangrijk. Is die capaciteit niet beschikbaar, dan kan juist deze categorie moeilijker worden geëlektrificeerd. "Het effect van netcongestie is daarom niet alleen zichtbaar in hoeveel vrachtwagens elektrisch worden, maar nog sterker in hoeveel kilometers elektrisch worden gereden."
20%
Als logistieke bedrijven door netcongestie alleen gebruik kunnen maken van de vrije capaciteit binnen hun bestaande elektriciteitscontract, kan volgens de berekeningen in 2040 slechts 20% van het Nederlandse vrachtwagenpark elektrisch zijn.
Voor het onderzoek ontwikkelde TNO een bottom-up wagenparkmodel. Daarin wordt op het niveau van individuele voertuigen gekeken naar onder andere kosten, inzetbaarheid, actieradius en beschikbare netcapaciteit op de standplaats. Daardoor wordt zichtbaar: voor elke vrachtwagen die wordt vervangen tussen nu en 2040, welke vrachtwagens in theorie aantrekkelijk zijn om te elektrificeren, maar in de praktijk tegen laadbeperkingen aanlopen.
Het scenario van 20% laat zien wat er kan gebeuren wanneer logistieke bedrijven hun huidige elektriciteitscontract niet kunnen uitbreiden en voor het laden dus aangewezen blijven op de beschikbare ruimte binnen hun bestaande contract. Het cijfer maakt daarmee de potentiële omvang van het probleem tastbaar: een aantrekkelijk elektrisch voertuig betekent nog niet automatisch een haalbare elektrische operatie.
Die 20% is geen voorspelling dat in 2040 daadwerkelijk slechts één op de vijf Nederlandse vrachtwagens elektrisch zal zijn. Het is een scenario waarmee zichtbaar wordt wat er kan gebeuren als logistieke bedrijven langdurig geen extra gecontracteerd vermogen kunnen krijgen en geen andere maatregelen nemen.
Ook andere uitkomsten zijn mogelijk. Als bedrijven hun energiecontract direct kunnen uitbreiden zodra de netcongestie in hun regio is opgelost, kan het aandeel elektrische vrachtwagens in het model oplopen tot ongeveer 50% in 2040. Maar zelfs dan wordt de achterstand niet volledig ingehaald. In de jaren waarin onvoldoende laadcapaciteit beschikbaar was, zijn immers minder elektrische vrachtwagens aangeschaft. Die gemiste elektrificatie werkt nog jaren door in de samenstelling van het wagenpark.
De timing van het oplossen van netcongestie is dus belangrijk. Niet alleen voor de mogelijkheden van vandaag, maar ook voor het wagenpark van morgen.
Wachten tot het elektriciteitsnet overal volledig is verzwaard, is geen aantrekkelijke strategie. Daarom onderzocht TNO ook hoe logistieke bedrijven de capaciteit die er wél is slimmer kunnen benutten.
Stationaire batterijen
Een stationaire batterij kan elektriciteit opslaan op momenten waarop er capaciteit beschikbaar is en die energie later gebruiken voor het laden van vrachtwagens. Dat kan extra laadruimte creëren zonder dat op precies dat moment meer vermogen van het elektriciteitsnet hoeft te worden gevraagd. Daar staat tegenover dat stationaire batterijen aanzienlijke investeringen vragen.
Blokcontracten
Een andere mogelijkheid zijn tijdsgebonden transportrechten, ook wel blokcontracten genoemd. Een bedrijf krijgt dan gedurende afgesproken uren toegang tot extra vermogen.
Dat kan interessant zijn voor logistieke bedrijven die hun vrachtwagens bijvoorbeeld 's nachts laden, wanneer de belasting op het elektriciteitsnet lager kan zijn. Er zit wel een fysieke grens aan deze oplossing: de netaansluiting van het bedrijf moet het extra vermogen aankunnen. Voor een maximale benutting van blokcontracten kan het daarom nodig zijn om deze fysieke aansluiting versneld te verzwaren.
Dit vereist dat netbeheerders in kaart brengen waar en wanneer er hoeveel extra netcapaciteit beschikbaar zou zijn. En de fysieke aansluitingen dienen te worden vervangen.
Zonnepanelen
Lokale zonne-energie kan bijdragen, maar het effect op de mogelijke elektrificatie van vrachtwagens is volgens het onderzoek beperkt. Veel vrachtwagens worden 's nachts geladen, precies wanneer zonnepanelen geen elektriciteit produceren.
Bovendien is de productie in de winter relatief laag. In combinatie met een stationaire batterij kan zonne-energie wel aantrekkelijk zijn, bijvoorbeeld om elektriciteitskosten te verlagen.
De kracht zit in de combinatie
Geen van deze maatregelen lost het probleem zelfstandig op. Wanneer stationaire batterijen, zonnepanelen en blokcontracten maximaal worden gecombineerd binnen bestaande aansluitingen, kan het aandeel elektrische vrachtwagens in het model stijgen van 20% naar maximaal 31% in 2040.
Kunnen bedrijven daarnaast hun energiecontract uitbreiden zodra de lokale netcongestie is opgelost, dan kan het aandeel in combinatie met deze maatregelen toenemen van 50% tot maximaal 56%.
Dat zijn theoretische maxima. In werkelijkheid zal niet ieder bedrijf een stationaire batterij aanschaffen of een blokcontract afsluiten. Ook kan er verstaring ontstaan op de netverzwaring en zal er tijd zitten tussen het moment waarop netcongestie in een regio wordt opgelost en het moment waarop een individueel bedrijf daadwerkelijk meer vermogen kan afnemen.
Maar de scenario's laten vooral zien dat er ook vóór de volledige verzwaring van het elektriciteitsnet mogelijkheden zijn om de transitie te versnellen.
56%
Wordt netcongestie uiteindelijk opgelost én zetten logistieke bedrijven maximaal aanvullende maatregelen in, zoals stationaire batterijen en blokcontracten, dan kan het aandeel elektrische vrachtwagens volgens de scenario’s stijgen tot maximaal 56%.
Publiek laden?
Niet iedere elektrische vrachtwagen hoeft uitsluitend op het eigen depot te laden. Publieke laadinfrastructuur kan een deel van de resterende laadbehoefte opvangen en kan daarmee een belangrijke aanvulling zijn op laden op eigen terrein.
Ook daar bestaan echter beperkingen. Publieke snellaadlocaties hebben immers voldoende netcapaciteit nodig. Ook voor deze locaties geldt dat hun contracten en aansluitingen niet zijn uitgelegd op de snel toenemende elektriciteitsvraag van voertuigen.
Bovendien worden logistieke bedrijven, in een scenario waarin vrachtwagens veel meer laden op publieke laadlocaties, afhankelijker van externe laadvoorzieningen. Laden onderweg of tijdens operationele uren kan gevolgen hebben voor routes, rij- en rusttijden, voertuigplanning en kosten.
Publiek laden kan daarom een belangrijk onderdeel van de oplossing worden, maar neemt de noodzaak voor voldoende netcapaciteit op en rond logistieke locaties niet weg.

"Blokcontracten en stationaire batterijen kunnen soelaas bieden. Stationaire batterijen vereisen echter aanzienlijke investeringen die niet iedereen kan of wil doen. Blokcontracten kunnen bedrijfseconomisch interessanter zijn. Om de potentie daarvan maximaal te benutten, moeten fysieke netaansluitingen waar mogelijk versneld worden verzwaard."
De energievoorziening wordt een steeds belangrijker onderdeel van de strategie voor het wagenpark. De vraag is niet meer alleen: welke elektrische vrachtwagen past bij mijn operatie?
Minstens zo belangrijk wordt: waar, wanneer en met welk vermogen kan ik mijn voertuigen laden? Dat vraagt om een gezamenlijke planning van voertuigen, laadinfrastructuur, energiecontracten, logistieke processen en eventuele investeringen in batterijen of lokale opwek.
Meer inzicht in de laadprofielen van logistieke bedrijven kan helpen om beschikbare capaciteit zo efficiënt mogelijk te benutten.
Tijdsgebonden transportrechten kunnen daarvoor nieuwe mogelijkheden bieden. Dit vereist dat netbeheerders in kaart brengen waar en wanneer er hoeveel extra netcapaciteit beschikbaar zou zijn. En de fysieke aansluitingen dienen te worden vervangen.
Het onderzoek laat zien dat vertraging bij de uitbreiding van het stroomnet doorwerkt in de snelheid waarmee het goederenvervoer kan verduurzamen. Dit heeft effect op de haalbaarheid van Europese CO2-standaarden en klimaatdoelen.
Netcongestie kan bovendien marktverschillen veroorzaken: een bedrijf met voldoende capaciteit kan eerder elektrificeren dan een vergelijkbaar bedrijf op een locatie waar die ruimte ontbreekt.
Maatregelen moeten daarom niet afzonderlijk worden bekeken. Uitbreiding van het net, verzwaring van bedrijfsaansluitingen, flexibeler gebruik van capaciteit, publieke laadvoorzieningen en ondersteuning van ondernemers moeten zoveel mogelijk in samenhang worden ontwikkeld.
Drie ontwikkelingen zijn de komende jaren bepalend:
Hoe snel wordt het elektriciteitsnet uitgebreid?
Hoe eerder extra capaciteit beschikbaar komt, hoe kleiner het risico dat achterstanden in de elektrificatie van vrachtwagens jarenlang doorwerken.
Hoe snel kunnen bedrijven hun eigen aansluiting verzwaren?
Meer ruimte op het regionale elektriciteitsnet helpt alleen wanneer die capaciteit uiteindelijk ook bij het bedrijf kan komen.
Hoe effectief kunnen we de bestaande capaciteit benutten?
Blokcontracten, stationaire opslag, slim laden en publieke laadvoorzieningen kunnen helpen om de periode tot volledige netverzwaring te overbruggen.
De conclusies
Bestaande energiecontracten en netaansluitingen van logistieke bedrijven zijn een grote rem op verduurzaming in de logistieke sector. Netverzwaring is noodzakelijk om de energietransitie in logistiek te versnellen.
Een combinatie van mitigerende maatregelen kan soelaas bieden, maar dat vereist aanzienlijke inzet van de logistieke sector, voertuigfabrikanten, netbeheerders en het rijk. Juist de combinatie van maatregelen bepaalt hoeveel ruimte Nederland kan creëren om elektrisch vrachtvervoer sneller op te schalen.
Logistieke bedrijven, netbeheerders en overheden hoeven daarvoor niet te wachten totdat het elektriciteitsnet overal is uitgebreid. Door bestaande aansluitingen slimmer te benutten, fysieke aansluitingen waar mogelijk versneld te verzwaren, flexibiliteit te organiseren en publieke laadmogelijkheden verder te ontwikkelen, kan de transitie ook tijdens de periode van netcongestie doorgaan.
Download het hele rapport
Effecten van netcongestie en mitigerende maatregelen op de adoptie van elektrische vrachtwagens.
Neem contact met ons op
Laat je verder inspireren
Vijf tips om zuiniger te rijden met je plug-in hybride


Krachten gebundeld: hoe TNO LionVolt ondersteunt bij het versnellen van next-gen batterijtechnologie


Co-innovation: Zo werken Arriva en TNO aan de volgende fase van elektrisch busvervoer


Zo voorkom je wagenziekte in de elektrische auto


TNO test nieuwe technieken om vervuilende voertuigen op te sporen


